Od 1 stycznia 2019 roku obowiązuje zmiana ustawy o związkach zawodowych. Na podstawie art. 11 ustawy, za osobę wykonującą pracę zarobkową uznać należy nie tylko pracownika, ale również osobę świadczącą pracę za wynagrodzeniem na innej podstawie niż stosunek pracy, jeżeli nie zatrudnia do tego rodzaju pracy innych osób, niezależnie od podstawy zatrudnienia, oraz ma takie prawa i interesy związane z wykonywaniem pracy, które mogą być reprezentowane i bronione przez związek zawodowy.

Oznacza to, iż prawo do zrzeszania się uzyskali m.in. zleceniobiorcy. W konsekwencji przyznania prawa koalicji nowym osobom niezbędne było wprowadzenie szeregu zmian przepisów ustawy o związkach zawodowych, w szczególności odpowiednich mechanizmów ochronnych wobec działaczy związkowych i członków organizacji związkowych niebędących pracownikami, przed nierównym traktowaniem ze względu na przynależność związkową czy negatywnymi konsekwencjami z powodu pełnionej przez nich funkcji lub statusu związkowego.

Nowelizacja doprecyzowała też zakres informacji, które pracodawca jest zobowiązany udzielić na żądanie związku zawodowego. Przyznano też uprawnienia oraz świadczenia osobom wykonującym pracę zarobkową w okresie zwolnienia od pracy na czas niezbędny do wykonania doraźnej czynności wynikającej z funkcji związkowej i rozszerzono ochronę na inną niż pracownik osobę wykonującą pracę zarobkową. Ważna jest też zmiana, która wskazuje termin, w którym związek zawodowy powinien wyrazić zgodę lub odmówić wyrażenia zgody na wypowiedzenie lub rozwiązanie stosunku prawnego ze wskazanym uchwałą zarządu jego członkiem lub z inną osobą wykonującą pracę zarobkową będącą członkiem danej zakładowej organizacji związkowej, upoważnioną do reprezentowania tej organizacji, albo na jednostronną zmianę warunków pracy lub wynagrodzenia na niekorzyść pracownika.